FaceBook  Twitter

Πως εξελίσσεται η πορεία της  θεραπείας?

Η Ομοιοπαθητική θεραπεία ξεκινάει από την στιγμή της λήψης του φαρμάκου. Ενδεχομένως τις πρώτες μέρες να παρουσιασθεί μία προσωρινή επιδείνωση σε κάποια μη επικίνδυνα συμπτώματα όπως η κεφαλαλγία, κάποιο εξάνθημα, το αίσθημα κόπωσης, οι διαταραχές στον ύπνο, η ευερεθιστότητα κλπ. Αυτή η προσωρινή επιδείνωση διαρκεί λίγες μέρες και αποτελεί ένδειξη ότι η θεραπεία με το συγκεκριμένο φάρμακο είναι σωστή. Η βελτίωση των συμπτωμάτων αρχίζει μετά από τρείς βδομάδες.

Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι η πορεία της θεραπείας δεν είναι αδιατάρακτη. Διέρχεται από περιόδους υφέσεων και εξάρσεων . Αυτό είναι πολύ σημαντικό να το κατανοήσει ο ασθενής ούτως ώστε να μην έχει συναισθήματα πότε μεγάλης ευφορίας επειδή πηγαίνει καλά και πότε μεγάλης απογοήτευσης επειδή διανύει περίοδο έξαρσης. Γενικά θα πρέπει ο ασθενής να έχει υπομονή διότι σε ενοχλήματα που υπάρχουν πολλά χρόνια συνήθως  απαιτούνται πολλοί μήνες για να υπάρξει μόνιμη βελτίωση. Ιδιαίτερα δε εάν έχουν προηγηθεί κατασταλτικές θεραπείες με κορτιζόνη και άλλα φάρμακα αυτό το φαινόμενο της έξαρσης γίνεται πιο έντονο. Σε κάθε περίπτωση πάντως που ο ασθενής πάει καλά, οι εξάρσεις των τοπικών συμπτωμάτων δεν φθάνουν την ένταση που είχαν πριν την έναρξη της θεραπείας. Ένα άλλο ενδεχόμενο είναι σε κάποια φάση της θεραπείας, ύστερα από ουσιαστική βελτίωση κάποιων τοπικών συμπτωμάτων, αυτά να παραμείνουν σε στασιμότητα αρκετούς μήνες  χωρίς υφέσεις και εξάρσεις, πριν εξαφανισθούν απότομα.

Η μονιμότητα του θεραπευτικού αποτελέσματος εξαρτάται:Α) από το πόσο ισχυρός είναι ο αμυντικός μηχανισμός του ασθενή. Β) Από το εάν κάνει χρήση ουσιών που αντιδοτούν το αποτέλεσμα της θεραπείας.(πχ καφές, αντιβιοτικά,κορτιζόνη, αντισυλληπτικά χάπια)  Γ) Από το βαθμό του stress  στη ζωή του (κακός ύπνος, κακή διατροφή, συγκρούσεις στο οικογενειακό ή εργασιακό περιβάλλον, κοινωνικός αποκλεισμός κλπ). Ενδεχομένως λοιπόν, κάποιοι να χρειασθούν μετά από κάποια χρόνια μια επανάληψη της θεραπείας για λίγο, στην περίπτωση που κάποιο stress  ή αντιδότηση χαλάσουν τη θεραπεία. 

 

 

Τι μπορεί να θεραπεύσει η Ομοιοπαθητική?

Τα θεραπευτικά όρια της Ομοιοπαθητικής φθάνουν μέχρις εκεί που δεν έχει δημιουργηθεί μόνιμη βλάβη σε κάποιο όργανο. Για παράδειγμα εάν σε κάποιον ασθενή έχει καταστραφεί το συκώτι του λόγω χρόνιας κατάχρησης αλκοόλ ενδεχομένως η Ομοιοπαθητική να βοηθήσει στην ποιότητα ζωής αλλά δεν πρόκειται να θεραπεύσει. Το ίδιο συμβαίνει και με ασθένειες όπως ο καρκίνος, το εγκεφαλικό επεισόδειο, βαριές νευρολογικές παθήσεις, νεφρική ανεπάρκεια, καρδιακή ανεπάρκεια κ.α. Ολόκληρο το υπόλοιπο φάσμα των χρόνιων ασθενειών στο οποίο δεν υπάρχει μόνιμη βλάβη των ιστών εμπίπτει στην θεραπευτική εμβέλεια της Ομοιοπαθητικής.

Με την Ομοιοπαθητική θεραπεύονται οι συνήθεις χρόνιες παθήσεις που ταλαιπωρούν τον σύγχρονο άνθρωπο και για τις οποίες η κλασσική Ιατρική δεν διαθέτει οριστική, ριζική θεραπεία. Παρακάτω  ακολουθούν ενδεικτικά παραδείγματα από τις διάφορες Ιατρικές ειδικότητες

Ø  Ψυχιατρική: Αγχος, στρές, φοβίες, διαταραχή πανικού, κατάθλιψη, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, ευερεθιστότητα, αυπνία

Ø  Νευρολογία: Ημικρανίες, ίλιγγος, επιληψία

Ø  ΩΡΛ: Ωτίτιδα, αλλεργική ρινίτιδα, αμυγδαλίτιδα, ιγμορίτιδα, λαρυγγίτιδα, φαρυγγίτιδα

Ø  Πνευμονολογία: Βρογχικό άσθμα, βρογχίτιδα, πνευμονία.

Ø  Γαστρεντερολογία: Αιμορροίδες, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, γαστρίτιδα, έλκος 12δακτύλου, ευερέθιστο έντερο(σπαστική κολίτιδα), οισοφαγίτιδα, φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου( νόσος Crohn, ελκώδης κολίτιδα)

Ø  Ενδοκρινολογία: Παθήσεις θυρεοειδούς, σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2

Ø  Δερματολογία: Ακμή, ψωρίαση, γυροειδής αλωπεκία, έκζεμα-δερματίτιδα, κνησμός, αλλεργικό εξάνθημα

Ø  Ουρολογία: Κυστίτιδα, ουρολοιμώξεις, προστατίτιδα, διαταραχές σπέρματος

Ø  Ορθοπαιδική: Αυχενικό σύνδρομο, οστεοαρθρίτιδα, οσφυαλγία, ισχιαλγία, τενοντίτιδα, επικονδυλίτιδα, ρευματική πολυμυαλγία.

Ø  Γυναικολογία: Υπογονιμότητα, κολπίτιδα, διαταραχές κύκλου, ενδομητρίωση, διαταραχές εμμηνόπαυσης, πολυκυστικές ωοθήκες, δυσμηνόρροια.

Ø  Παιδιατρική: Λοιμώξεις παιδικής ηλικίας, συχνές αμυγδαλίτιδες, ωτίτιδες, βρογχίτιδες, βρεφικό έκζεμα, δερματοπάθειες, άσθμα, διαταραχές ανάπτυξης.

 

Ποιές ουσίες αντιδοτούν την ομοιοπαθητική θεραπεία?

Υπάρχουν κάποιες ουσίες οι οποίες αντιδοτούν το θεραπευτικό αποτέλεσμα της Ομοιοπαθητικής καταργώντας τα οφέλη που προκύπτουν από αυτήν. Αυτές οι ουσίες είναι:

ü  Η καφείνη. Δηλαδή ο καφές ,ο καφές ντεκαφεινέ( έχει 25% καφείνη) η CocaCola, το τσάι (μαύρο και πράσινο), το RedBull κλπ. Αντίθετα επιτρέπονται  τα υποκατάστατα του καφέ, όλα τα ελληνικά βότανα (πχ τσάι του βουνού, φασκόμηλο κλπ).

ü  Τα αντιβιοτικά. Πολλές φορές προκύπτουν κατά την διάρκεια της θεραπείας οξείες λοιμώξεις. Σε αυτή την περίπτωση είναι σωστό να υπάρχει επικοινωνία με το γιατρό προκειμένου να δώσει το κατάλληλο ομοιοπαθητικό φάρμακο αποφεύγοντας τα αντιβιοτικά τα οποία αντιδοτούν την ομοιοπαθητική θεραπεία.

ü  Ορμόνες, κορτιζόνη. Φάρμακα όπως τα αντισυλληπτικά χάπια και η κορτιζόνη σε δερματικές αλοιφές, σπρέυ για την αλλεργική ρινίτιδα ή το άσθμα

ü  Τα αιθέρια έλαια της μέντας, της καμφοράς, της ευγενόλης. Γενικά θα πρέπει να αποφεύγονται οδοντόπαστες, στοματικά διαλύματα με έντονη γεύση μέντας, το Vicks, η κρέμα Counterpain και το γαρυφαλόλαδο που χρησιμοποιούν οι οδοντίατροι. Να τονίσουμε σ’ αυτό το σημείο ότι αυτός ο κατάλογος είναι πλήρης οπότε ότι δεν συμπεριλαμβάνεται σ’ αυτόν σημαίνει ότι επιτρέπεται. Άρα όλη η γκάμα των άλλων φαρμάκων της κλασσικής Ιατρικής όπως τα αντιυπερτασικά, τα αντικαταθλιπτικά, τα αντιδιαβητικά, τα καρδιολογικά κλπ δεν αποτελούν πρόβλημα για την ομοιοπαθητική θεραπεία 

 

Μπορεί να εφαρμοσθεί η Ομοιοπαθητική σε εγκύους και παιδιά?

Βεβαίως! Δεν υπάρχει απολύτως καμμία αντένδειξη για την εφαρμογή Ομοιοπαθητικής θεραπείας σε εγκύους και παιδιά.

 

Ποια είναι η θέση της Ομοιοπαθητικής για τους εμβολιασμούς?

Σε γενικές γραμμές οι Ομοιοπαθητικοί γιατροί έχουν τη γνώμη ότι ο μαζικός εμβολιασμός των βρεφών με μια πλειάδα εμβολίων για έναν μεγάλο αριθμό νόσων, σε μια φάση της ανάπτυξης που το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ανώριμο θα έπρεπε να έχει τεκμηριώσει την ασφάλειά του μακροπρόθεσμα. Δηλαδή, θα πρέπει να υπάρξει μια μελέτη της νοσηρότητας και της θνησιμότητας των παιδιών που έχουν υποστεί μαζικό εμβολιασμό σε σύγκριση με τα άλλα που δεν έχουν, σε χρονικό βάθος τριών-τεσσάρων δεκαετιών. Μόνον με αυτόν τον τρόπο θα τεκμηριωθεί το όφελος(ή και η ζημιά) για την Δημόσια Υγεία που ενδεχομένως προσφέρει ο μαζικός εμβολιασμός.

 

Ποια είναι η σχέση της Ομοιοπαθητικής με την Κλασσική Ιατρική?

Η σχέση της Ομοιοπαθητικής με την κλασσική Ιατρική είναι συναγωνιστική και όχι ανταγωνιστική. Η κλασσική Ιατρική είναι πολύ χρήσιμη στο χώρο των χειρουργικών ειδικοτήτων ( εκεί δηλαδή που υπάρχει μια ανατομική βλάβη που απαιτεί χειρουργείο για να αντιμετωπισθεί όπως πχ ένας όγκος) καθώς επίσης στις θεραπείες υποκατάστασης (στις θεραπείες δηλαδή που υποκαθιστούν ένα όργανο που έχει καταστραφεί, όπως πχ η αιμοκάθαρση μετα από καταστροφή των νεφρών ή η χορήγηση ορμονών θυρεοειδούς ύστερα από καταστροφή του θυρεοειδούς κλπ). Αντίθετα η Ομοιοπαθητική έχει καλύτερα αποτελέσματα σε περιπτώσεις χρονίων ασθενειών για τις οποίες η κλασσική Ιατρική προσφέρει μόνο ανακούφιση αλλά όχι ριζική θεραπεία. Ακόμη η Ομοιοπαθητική έχει καλύτερα και πιο γρήγορα αποτελέσματα σε περιπτώσεις οξέων ασθενειών. Σε κάθε περίπτωση το άτομο που ασκεί την Ομοιοπαθητική θα πρέπει να είναι γιατρός δεδομένου ότι οι αποφάσεις που αφορούν την κατάσταση του ασθενή απαιτούν εκπαίδευση και γνώση σε πολλά ζητήματα προκειμένου αυτός να είναι σε θέση να εκτιμά τα θεραπευτικά όρια, την ανάγκη παραπομπής σε νοσοκομείο, την βαρύτητα της κατάστασης κλπ    

Είναι σίγουρο ότι τα όποια αποτελέσματα της Ομοιοπαθητικής δεν οφείλονται σε αυθυποβολή?

Υπάρχουν αρκετοί γιατροί  της κλασσικής Ιατρικής που ισχυρίζονται ότι τα αποτελέσματα της Ομοιοπαθητικής οφείλονται στο φαινόμενο placebo. Ενας τέτοιος ισχυρισμός δείχνει μεγάλη άγνοια δεδομένου ότι η Ομοιοπαθητική δρά θεραπευτικά σε βρέφη και σε ζώα στα οποία δεν μπορεί να υπάρξει φαινόμενο placebo. Ακόμη, οι ενδείξεις της δράσης της έχουν αρχίσει να εμφανίζονται στα συντηρητικά ιατρικά περιοδικά.

 

Πως δρουν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα?

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα φαίνεται ότι  δρούν ενισχύοντας το αμυντικό σύστημα του οργανισμού. Αυτό φαίνεται από την ανθεκτικότητα που αποκτά κανείς στις ιώσεις( κολλάει δυσκολότερα και αν αρρωστήσει έχει πιο ήπια συμπτώματα), από την μεγαλυτερη αντοχή που έχει σε όλα τα είδη του stress κ.α. Ωστόσο, το πώς γίνεται αυτό είναι άγνωστο. Είναι αντικείμενο της Φυσικής και της Χημείας να απαντήσει  αλλά αυτό δεν εμποδίζει τους κλινικούς γιατρούς να ασκούν την Ομοιοπαθητική μιας και το έργο τους είναι η θεραπεία!

 

Τι είναι ο «Νόμος των Ομοίων»?

Είναι  ο βασικός φυσικός νόμος που διέπει τη θεραπεία και ο οποίος ορίζει ότι: «Για να θεραπευτεί κάποιος με ένα σύνολο συμπτωμάτων πρέπει να του δοθεί εκείνη η ουσία την οποία εάν έπαιρνε ένας υγιής θα ανέπτυσσε τα ίδια συμπτώματα με τον ασθενή μας». Όταν λέμε σύνολο συμπτωμάτων εννοούμε σωματικά αλλά και ψυχοδιανοητικά. Επίσης, τα ομοιοπαθητικά φάρμακα ταιριάζουν με συγκεκριμένους χαρακτήρες και τύπους προσωπικότητων. Γι αυτό το λόγο το ομοιοπαθητικό ιστορικό αναφέρεται σε μια πλειάδα πληροφοριών που δεν έχουν άμεση σχέση με το πρόβλημα για το οποίο ζητάει βοήθεια ο ασθενής.

 

Ποιό είναι το status  του ομοιοπαθητικού φαρμάκου από νομική άποψη?

Το ομοιοπαθητικό φάρμακο έχει ενταχθεί από τον ΕΟΦ στα λεγόμενα φαρμακοτεχνικά σκευάσματα, σε εκείνα δηλαδή που φτιάχνει ο φαρμακοποιός στο εργαστήριό του. Ετσι, ο φαρμακοποιός είτε φτιάχνει μια κρέμα για έναν δερματολόγο είτε ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο είναι υπεύθυνος για το τελικό προιόν. Πιο συγκεκριμένα,  στην Ελλάδα υπάρχουν 2-3 φαρμακοποιοί που έχουν επενδύσει στην αυτοματοποιημένη παρασκευή των φαρμάκων προμηθεύοντας το δίκτυο των φαρμακείων αφήνοντας σ’αυτά την τελευταία φάση παραγωγής. Στις Ευρωπαικές χώρες το ομοιοπαθητικό φάρμακο παρασκευάζεται βιομηχανικά σε όλες τις φάσεις του. Σημειώνουμε εδώ ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι ουσίες που υπάρχουν στο φυσικό περιβάλλον (οργανικό και ανόργανο) και δεν έχουν κατασκευαστεί στο εργαστήριο όπως όλα τα φάρμακα της κλασσικής ιατρικής. Τα αρχικά διαλύματα των ομοιοπαθητικών φαρμάκων προκύπτουν από διαδοχικές αραιώσεις που παράλληλα δονούνται με σταθερό τρόπο.

 

Ποιο είναι το status  της Ομοιοπαθητικής στην Ελλάδα και τον κόσμο?

Η Ομοιοπαθητική θεραπευτική έχει διαφορετικό status στις διάφορες χώρες. Στην Αγγλία υπάρχουν τέσσερα Ομοιοπαθητικά Νοσοκομεία ενταγμένα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, στις χώρες της κεντρικής Ευρώπης ( Ελβετία, Γερμανία, Γαλλία) υπάρχει νομοθετική κατοχύρωσή της, στην Ινδία είναι η κυριώτερη θεραπευτική μέθοδος, στις Σκανδιναβικές χώρες είναι σχεδόν άγνωστη. Είναι σημαντικό όμως ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει καλέσει τις χώρες-μέλη του να εντάξουν την Ομοιοπαθητική και τον Βελονισμό στα συστήματα υγείας τους.

 

Ποιά είναι η σχέση της Ομοιοπαθητικής με τις άλλες εναλλακτικές θεραπείες?

Η Ομοιοπαθητική είναι ένα θεραπευτικό σύστημα πλήρες μέχρι εκεί που είναι τα όριά της, όπως τονίστηκε. Από κει και πέρα έχει σχέση συναγωνιστική και όχι ανταγωνιστική  με όποιες εναλλακτικές θεραπείες αποδεικνύεται ότι βοηθούν.   

 

 

FaceBook  Twitter

ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ STRESS ΚΑΙ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

 Νίκος Τσάμης

Ανακοινώθηκε στην 2η Διεπιστημονική Ημερίδα Κλασικής Ομοιοπαθητικής & Βιοϊατρικού Βελονισμού

Σάββατο 3 Μαίου 2014

 

            Σύμφωνα με έναν ορισμό, stressείναι η κατάσταση που προκύπτει σε έναν οργανισμό σαν απάντησή του απέναντι σε ένα περιβαλλοντικό ερέθισμα.

            Ο φυσιολόγος WalterCannon χρησιμοποιούσε την έννοια του stressαναφερόμενος στους εξωτερικούς παράγοντες, οι οποίοι διαταράσσουν αυτό που  ο ίδιος αποκαλούσε ομοιόσταση. Οι αντιδράσεις στο stress προκαλούν μια σειρά από αλλαγές στη φυσιολογία του νευρικού, του ενδοκρινικού και του ανοσοποιητικού συστήματος, με αποτέλεσμα βραχυχρόνιες και μακροχρόνιες επιπτώσεις.

            Οι περισσότερες βιοχημικές διεργασίες τείνουν να διατηρούν τις τιμές των βιοχημικών παραμέτρων εντός ορισμένων ορίων. Ουσιαστικά, η σταθερή κατάσταση του οργανισμού δεν υπάρχει. Εκείνο που συμβαίνει είναι μια διαρκής δυναμική κατάσταση προσαρμογής, μια διαρκής αναμέτρηση του οργανισμού με το stress. Η ομοιόσταση είναι μια από τις σημαντικότερες ιδιότητες των συστημάτων και τείνει να επιτυγχάνεται μέσω ενός εξαιρετικά περίπλοκου πλέγματος ρυθμιστικών μηχανισμών με στόχο την διατήρηση του «εσωτερικού περιβάλλοντος», όπως το χαρακτήρισε ο Cannon. Η μεγάλη πλειοψηφία αυτών των ρυθμιστικών μηχανισμών είναι του τύπου της «αρνητικής ανατροφοδότησης» (negativefeedback), όπως δηλαδή λειτουργεί ο θερμοστάτης του θερμοσίφωνα, ο οποίος κλείνει το κύκλωμα της αντίστασης που θερμαίνει το νερό όταν η θερμοκρασία υπερβεί ένα συγκεκριμένο όριο. Αντίστοιχα, η παραγωγή της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH) από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης μειώνεται εάν αυξηθούν τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών, η έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας αυξάνεται όταν αυξηθούν τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και αναλόγως μειώνεται όταν αυτά μειωθούν, η αυξημένη αρτηριακή πίεση μειώνεται  ύστερα από τις πληροφορίες που στέλνουν στον εγκέφαλο ειδικοί τασεοϋποδοχείς και τα ερεθίσματα εκείνου στην καρδιά για ελάττωση της καρδιακής παροχής και καρδιακής συχνότητας αλλά και την μείωση του τόνου των αγγείων, που προκαλεί αγγειοδιαστολή.

Διαβάστε περισσότερα: ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ STRESS ΚΑΙ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

FaceBook  Twitter

Ποιές παθήσεις θεραπεύονται με Ομοιοπαθητική

 

     Με την Ομοιοπαθητική θεραπεύονται οι συνήθεις χρόνιες παθήσεις που ταλαιπωρούν τον σύγχρονο άνθρωπο για τις οποίες η κλασσική δεν διαθέτει ριζική θεραπεία εξάλειψής τους. Παρακάτω αναφέρονται  ενδεικτικά παραδείγματα από τις διάφορες ιατρικές ειδικότητες…

Ψυχιατρική: Άγχος, στρές, φοβίες, διαταραχή πανικού, κατάθλιψη, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, ευερεθιστότητα, αϋπνία

Νευρολογία: Ημικρανίες, πονοκεφάλους, ιλίγγους, επιληπτικές κρίσεις

Διαβάστε περισσότερα: Ποιές παθήσεις θεραπεύονται με Ομοιοπαθητική

FaceBook  Twitter

Ο  ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ  ΙΑΤΡΙΚΟΣ  ΦΑΚΕΛΛΟΣ

ΣΤΗΝ  ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ  ΚΛΙΝΙΚΗ  ΕΡΕΥΝΑ

 

    Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί ο κλάδος της λεγόμενης «ιατρικής πληροφορικής» που φιλοδοξεί να εμπλουτίσει την κλινική πράξη και την κλινική έρευνα με εργαλεία που τις διευκολύνουν. Ένα τέτοιο εργαλείο είναι ο ηλεκτρονικός ιατρικός φάκελλος.

   Τα χαρακτηριστικά ενός συστήματος ηλεκτρονικού ιατρικού φακέλλου είναι η αξιοπιστία, η επαρκής βοήθεια κατά τη χρήση, η απαίτηση μικρού χρόνου για την εισαγωγή των στοιχείων, να είναι εύκολο στην εκμάθηση και βεβαίως να προσαρμόζεται στις ατομικές ανάγκες του χρήστη. Ένα από τα κυριότερα διλήμματα στο σχεδιασμό ενός τέτοιου συστήματος αφορά στην εισαγωγή των στοιχείων και συγκεκριμένα εάν αυτή θα γίνεται με περιγραφικό ή κατευθυνόμενο τρόπο. Μέχρι σήμερα το ομοιοπαθητικό ιστορικό γράφεται με περιγραφικό τρόπο και μάλιστα όσο περισσότερο γλαφυρή είναι η περιγραφή τόσο καλύτερο θεωρείται το ιστορικό επειδή ακριβώς αποδίδει τις αποχρώσεις των συμπτωμάτων. Αντίθετα, ο κατευθυνόμενος τρόπος προϋποθέτει κωδικοποίηση των συμπτωμάτων από ένα adhoc λεξιλόγιο από το οποίο ο χρήστης πρέπει να επιλέξει το κατάλληλο.

Διαβάστε περισσότερα: Ηλεκτρονικός Ομοιοπαθητικός ιατρικός φάκελλος

FaceBook  Twitter

Η επιστημονικότητα της Ομοιοπαθητικής

 

Ερώτημα 1. Πώς τεκμηριώνεται βάσει της γνωστής χημείας και φυσικής η «δυναμοποίηση» των ομοιοπαθητικών φαρμάκων;

 Διευκρίνηση: εννοώ την αύξηση της βιολογικής δραστικότητας μέσω διαδοχικών αραιώσεων (που μπορεί να φθάνουν και σε μη ανιχνεύσιμες συγκεντρώσεις).

 Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει επιστημονική εξήγηση(με βάση τη γνωστή χημεία και φυσική) της βιολογικής δραστικότητας των δυναμοποιημένων ομοιοπαθητικών διαλυμάτων στις αραιώσεις όπου η αρχική ουσία πλέον δεν είναι ανιχνεύσιμη.

Ερώτημα 1. Δεν νομίζετε ότι δεν είναι η πρώτη (αλλά ούτε και η τελευταία) φορά στην Ιστορία της Επιστήμης που βρισκόμαστε μπροστά σε φαινόμενα που αδυνατούμε να ερμηνεύσουμε με βάση το ιστορικά δεδομένο σώμα γνώσεων?

 Η απάντησή σας με καλύπτει πλήρως ως προς το ένα σκέλος της επιχειρηματολογίας μου περί μη επιστημονικής τεκμηρίωσης των βασικών αρχών της Ομοιοπαθητικής.

Όσον αφορά το ερώτημά σας, έχω να πω τα εξής: α) για να θεωρήσουμε κάτι ως φαινόμενο προς ερμηνεία πρέπει πρώτα να τεκμηριώσουμε ότι συνιστά όντως φαινόμενο – θα επανέλθω με σχετικό ερώτημα στη συνέχεια του διαλόγου μας, και β) όταν βρισκόμαστε μπροστά σε φαινόμενα που αδυνατούμε να τα ερμηνεύσουμε με βάση το ιστορικά δεδομένο σώμα γνώσεων οφείλουμε να επιχειρήσουμε την ερμηνεία τους πριν τα εντάξουμε σε κάποιο επίσημο σύστημα εφαρμογής (π.χ. ιατρική, εκπαίδευση κλπ) – και μάλιστα, όσο πιο ξένα φαίνονται προς το δεδομένο σώμα γνώσεων τόσο πιο ισχυρές θα πρέπει να είναι και οι ενδείξεις υπέρ τους που οφείλουμε να προσκομίσουμε.

Διαβάστε περισσότερα: Η επιστημονικότητα της Ομοιοπαθητικής